وقتی بازیگردان، مغلوب می‌شوند

به گزارش گروه امام و رهبری خبرگزاری صدا و سیما،در معادلات جنگی، تغییر میدان نبرد معمولاً نشانه درماندگی طرف مقابل است. امروز، در حالی که از آغاز حملات نظامی دشمن صهیونیستی-آمریکایی به کشورمان ۲۰۰ روز می‌گذرد، شاهد یک چرخش استراتژیک در تفکر دشمن هستیم.

دشمن که در میدان‌های سخت نظامی و رزم، در برابر اقتدار نیرو‌های مسلح جمهوری اسلامی ایران به بن‌بست رسیده و از دستیابی به اهداف خود مأیوس گشته، اکنون تلاش می‌کند «صحنه بازی» را تغییر دهد. اما حقیقت تلخ برای واشنگتن و حامیانش این است که در این جنگ، دیگر آنها بازیگردان نیستند؛ بلکه این ملت ایران هستند که با حضور مقتدرانه خود در خیابان‌ها و در قلب میدان‌های رزم، دشمن را کیش و مات می‌کنند.

ایثار ملت در سایه خون شهدا

این ۲۰۰ روز، روز‌های عادی نبوده‌اند. این دوره، با ایثار و فداکاری بی‌مانندی همراه بوده که در آن، رهبر معظم انقلاب، فرماندهان برجسته، نخبگان علمی و حتی کودکان معصوم ما، جان خود را فدای میهن کرده و به مقام شهادت رسیده‌اند.

اما در میان این سوگ بزرگ، شکستی در اراده مردم دیده نمی‌شود. ملت ایران، در حالی که چشم در چشم دشمن خونخوار ایستاده‌اند، نشان داده‌اند که خون شهدا، آتش خشم دشمن را خاموش می‌کند و نه تنها عقب‌نشینی نمی‌کنند، بلکه ایستادگی خود را به عنوان یک وظیفه ملی و دینی تثبیت کرده‌اند.

توطئه تغییر تمرکز؛ از جنگ نظامی تا جنگ روانی

دشمن که در میدان‌های برخورد مستقیم شکست خورده، اکنون به سراغ «جنگ روانی» و «فتنه داخلی» رفته است. هدف جدید آنها، ایجاد تفرقه میان ملت و دولت، القای احساس ناامیدی در بدنه جامعه و ایجاد اختلال در بازار است.

دشمن تلاش می‌کند با سوءاستفاده از پیامد‌های طبیعی و اجتناب‌ناپذیرِ جنگ (مانند دشواری‌های اقتصادی یا محدودیت‌های ناشی از شرایط امنیتی)، این مشکلات را نه به عنوان «هزینه مقاومت»، بلکه به عنوان «ناکارآمدی مسئولان» جلوه دهد.

هدف نهایی این بازی فریبکارانه، بازسازی و تکرار سناریوی فتنه دیماه سال گذشته است؛ تلاشی برای منحرف کردن نگاه افکار عمومی از تجاوز دشمن به سمت اختلافات داخلی، تا شاید بتوانند با ایجاد آشوب و جنگ داخلی، هدف نهایی خود یعنی تجزیه ایران را محقق کنند.

تاریخ، درس بزرگ برای توهمات دشمن

خیال خام دشمن برای به راه انداختن جنگ داخلی، با برخورد به دیوار صلب تاریخ، به خاک سیاه می‌نشیند. این ملت، اولین بار نیست که تحت فشار همه جانبه قرار می‌گیرد. ما تجربه ایستادگی در برابر هشت سال جنگ تحمیلی را داریم که در آن، ۴۶ کشور علیه ما متحد شدند، اما نتوانستند ذره‌ای از خاک ایران را تصاحب کنند.

قدرت دفاعی امروز ایران، نه از تجهیزات صرف، بلکه از پیوند ناگسستنی «ایمان، دانش، تجربه و فناوری» جوانان ایرانی نشأت می‌گیرد. این ملت می‌داند که عقب‌نشینی در مسیر استقلال، عزت و امنیت، به معنای خودکشی ملی است؛ لذا هرگونه تلاش برای تضعیف این اراده، تنها به شکست بیشتر دشمن منجر خواهد شد.

مسئولیت دوگانه برای حفظ پایداری

در این شرایط حساس، مدیریت بحران تنها بر عهده نیرو‌های نظامی نیست؛ بلکه مسئولیت سنگینی بر دوش مدیران سیاسی نیز قرار دارد. مسئولان در سطوح میانی، از وزرا گرفته تا نمایندگان مجلس، باید در این دورانِ گذار، نقش «روشنگری» و «آرامش‌بخشی» را ایفا کنند.

برخورد با فتنه، مستلزم حضور مستمر در میان مردم، شنیدن صادقانه گله‌ها و نگرانی‌های جامعه، و بازگرداندن امید و نشاط به بدنه ملت است. تنها با تقویت جبهه داخلی و پاسخگویی شفاف، می‌توان این نقشه دشمن را نقش بر آب کرد و نشان داد که ایران، نه تنها در میدان رزم، که در برابر تمامی ترفند‌های فتنه نیز، شکست‌ناپذیر است.

پژوهشگر و نویسنده: طیبه السادات حسینی